De Tekstzetter - copy - content - translations





Happy Rozie Day

Categorie : dochter 29 okt 2015

Ze is er al een jaar, ons pienter poppemietje, doorprikte toen precies op tijd haar warme waterzak.

365 dagen van blauwe oogjes met van die lange wimpers rond, dansend door verwondering. Gezond in haar velletje uit zijde, met eronder dat beetje overschot van alles lekker vinden. Zoals ze tegenwoordig smult van een punt banaan, neen, dat heb ik niet zo vaak gezien. In Korea misschien, over een stomende mand mandu, na een avondje dat dra de ochtend werd. Dergelijke appetijt geldt even goed voor zowat alles waarvoor men geen tanden nodig heeft. Toch heeft ze er al zes!

De laatste tijd wil Rozanne vooral volwassen zijn, eist geen lepel meer gevoerd te worden, maar zichzelf te bedienen, of mama/papa. Of op haar eigen beentjes staan, alleen en klaar voor haar eerste giant step, om even later toch maar veilig terug op haar poep te ploffen, op zoek naar een gsm om in te praten, lange gesprekken met een dode lijn, dat deert niet. De intonatie is er allerminst naar, levendig, vol ontzetting, alsof ze net gehoord heeft dat Hailey, een ietwat minder begaafde baby uit de crèche, zwanger is geraakt van Chesney. Of ze jaagt op duploblokken die nu nog niet van elkaar gescheiden zijn (waarop de lezer denkt: dat heeft niets met volwassenheid te maken, maar zet mij voor gelijk welk soort van Deense blokken en ’t is gank).

Tot ze overvallen wordt door vermoeidheid en haar flesje leeg heeft. Dan wordt ze weer ons baby’tje, steekt nog gauw zelf een tuutje in haar mond en begint languit te kreunen, haar hoofdje nestelend in gelijk welke warme plek, klaar voor naar alle waarschijnlijkheid elf uur van onafgebroken slaap – BOOYAH -, en ik denk: neem je tijd, kleine meid. In dat perfect uitgebalanceerd universum van jij en mij komt alles steeds precies wanneer het mag.

 

12179292_1635991829991591_643909181_n