De Tekstzetter - copy - content - translations





Wilmots buiten

Categorie : bedenking, sport 14 jun 2016

Van sommige beroepen is het duidelijk wanneer ze goed, dan wel slecht, worden uitgevoerd. Een eindredacteur maakt een d/t-fout in een boventitel, een vuilnisman vergeet een zak en de meeuwen pikken ze aan flarden, een tandarts boort te diep en raakt dwars door je kies je kaakbeen waardoor je jaren later nog last hebt van je gebit. Kan gebeuren, en: er zijn gevolgen. De eindredacteur krijgt het schaamrood op de wangen – hij heeft beroepseer – en doorstaat de plaagstoten van collega’s, leest de volgende keren extra aandachtig zijn boventitels na en zal tijdens de rest van z’n leven nog max. één keer een d/t-fout maken in een boventitel. De vuilnisman wordt na z’n ronde met schup en borstel naar dat pas ontstane openbare vuilnisbeltje gestuurd en denkt bij het zien van wattenstokjes met oranje uiteindes, pampers met bruin-grijze randen die navenant ruiken, of een verdachte hoeveelheid samengefrommelde kleenex (hooikoorts?), ‘Effe zo’n zakje vergeten zal me niet gauw meer overkomen’. En de tandarts die in je kaakbeen boort, wordt gewisseld voor een andere. Ja, da-aaag! Die zien we nooit meer… terug. Logisch toch?

Van andere beroepen lijkt bovenstaand misschien iets minder eenduidig. Minister zijn in één van onze regeringen bijvoorbeeld. Iemand doet iets verkeerd, maar wie net wat verkeerd doet, is dankzij het communautaire gekwaak van Vlaams rechts en daaruit vloeiende staatshervormingen in al hun complexiteit door niemand nog geweten, en blijft dus: grotendeels zonder gevolgen. Maar dan zijn het verkiezingen en verandert er iets. Misschien. Niet veel en de laatste jaren zelden goed, maar tenminste iéts.

Ander voorbeeld: een psychiater. Is een goeie psychiater iemand wiens patiënten géén zelfmoord plegen? Of een slechte van wie wel? Nog een paar: Is een goede voetbalcommentator iemand die jou niet op de zenuwen werkt met reeds gekende feiten, of  iemand die je buurman iets vertelt dat hij nog niet wist? Is een goede kunstenaar iemand die veel schilderijen verkoopt, of zegt dat niets over de schilderijen op zich maar enkel over de kunde van de kunstenaar als verkoper? (ik denk grotendeels van wel.) Maar toch: moeilijk soms. Voor de één zus, voor de ander zo.

Met voetbaltrainers heb je dat sinds gisteren gelukkig toch minder, dat het niet duidelijk is. Sinds België-Italië is het contrast tussen een goede en een slechte bondscoach voor eens en voor altijd helder in de kijker gezet. Vanaf 13/06/16 kan elke voetballiefhebber de trainer van zijn/haar favoriete team testen met de lakmoesproef der selectieheren. Waarmee het dus ook eindelijk voor de simpletons van de Belgische voetbalbond gaapt gelijk een oven. Hoopt u ongetwijfeld met mij, ik ben het zeker.

Zet de man (of, komaan, laat ons in dit verhaal ruimdenkend zijn en zeggen: ‘of vrouw’) bij aanvang zijn/haar best-bewegende spelers (Carrasco, Mertens, Batshuayi, Origi) op de bank om matige spelers de kans te geven in de lucht het duel aan te gaan met ervaren doch vrij statische kopbalspecialisten (Fellaini & Lukaku vs. de Juventusdefensie)? SLECHT.

Zegt hij/zij op voorhand ‘we gaan aanvallen’ in de hoop dat er zich bij de tegenstander wakte in de broek vormt en er voor een behoudende aanpak wordt geopteerd? Heeft zijn/haar ploeg met een bijpassende uitgekiende tactiek daardoor meer kans op slagen? Slim & GOED.

Laat hij/zij zijn/haar op papier beste speler staan na 70 minuten pijnlijk slecht te hebben gevoetbald in de hoop dat ‘ie – als bij toeval – toch één keer een goede voorzet trapt? SLECHT. (Iedereen heeft eens recht op een mindere dag. Je moet al over een hemeltergende arrogantie beschikken om dan niet in te zien dat het vandaag misschien eens aan iemand anders is om uit te blinken. Zo niet, denk ik dan toch, ons vermoeid-ogende Kevin.)

Zie je spelers weglopen van de bal om ruimte te creëren voor een andere speler? Loopt er af en toe eens een speler in die ruimte en krijgt hij de bal in de diepte aangespeeld waarna hij naar binnen snijdt en op doel trapt of de achterlijn haalt en voorzet naar de drietal spelers die ondertussen in het strafschopgebied komen gelopen? Gebeurt dat een vier-vijftal keer per match? GOED.

Vindt hij/zij na 90 minuten tactisch te zijn afgebluft dat het allemaal niet zo slecht was en een gelijkspel verdiend was geweest? SLECHT.

Heeft hij/zij na vier jaar nog steeds geen oplossing om de most-likely-to-get-an-injury speler te vervangen? SLECHT. Heeft hij/zij na al die jaren nog steeds geen deftige speler gevonden op niet één, maar twee van de elf posities? SLECHT. (Enkele vrijblijvende suggesties: De Laet, Poccognoli, Asare.) Vindt hij/zij dat spelers inbrengen die de match doen kantelen het summum is van een goede trainer zijn? SLECHT. Wisselt hij/zij daarna na zeventig minuten aanmodderen toch de verkeerde spelers? SLECHT. (Kan het eigenlijk nog SLECHTer wanneer nét bankzitters inbrengen zijn/haar zelfverklaarde ‘sterke punt’ is als trainer?)

Heet hij Marc Wilmots? SLECHT.

Heet hij niet Marc Wilmots? GOED. (Dien van Albanië? GOED. Uw moeder?! GOED.)

francoiske

I feel ‘ya, François!